Өнөөдөр таагүй мэдээ сонсоод сэтгэл дундуур гунигтай байлаа. Уур хүрээд яахаа мэдэхгүй уурласан
тухайгаа блогтоо бичиж сэтгэлээ онгойлгоё гэж бодоод жаал тэнэг юм бичиж гарав. Сүүлд нь
тайвширсан хойноо бичсэн юмаа харсан инээд ч хүрэх шиг. Бүх юм түр зуурынх гэгч байна даа л гэж
бодлоо. Гэхдээ хааяа нэг тэгж уурлахаар амьдралд өөрчлөлт гардаг юм билээ шүү. Уурлах муу л гэдэг
уурлах, гутрах, гуних хүнд бас л байх л юмнуудын нэг юм шиг яг л инээх баярлах гэдэг шиг. Мэдээж
инээхээр хүний биед аз жаргалын гормон ялгарч тэр нь биеийн эсэрүүүцлийг сайжруулдаг гэдэг. Харин
уйлж унжидаг гутрангуй хүмүүст эсрэг гормон үйлчилж эсэргүүцлийг сулруулдаг болохоор гунигтай
хүмүүс өвчинд автахдаа амархан байдаг.

Гэхдээ энэ хорвоод гэрэлтэй бол сүүдэртэй байдаг шиг л уур уцаар бас л байх ёстой юм шиг.
Хийж бүтээх юманд бас түлхэц болж өгдөг шиг. Гол тэр үедээ мунхаглахгүй л бол хэ хэ.
Сэтгэл санаагаар дэмжсэн найзууддаа баярлалаа. Үсгийн фонд явуулсан МӨӨГ-төө бас баярлалаа.

Сэтгэгдэлүүд:
bi lav setgel snaa tavgui baga uedee ideel uilaal hevteed ugdug tegjiital untstsan bdiiin untaad serehed buh zuil saihan boltson bh bolnoo
Аз жаргалаар дүүрэн байж сайн гормон ялгаруулцгаая ккк
imeem.com
slide.com
ed naraas chi iimerhuu zuragnuud olno sh dee.
zo zo baahan demii yum bichib, sorry
Сэтгэгдэл үлдээх: