ТҮМНИЙ НЭГ

...Хайр, хайр.....

 хайрыг бид дандаа л аймаар их романтикаар төсөөлдөг.

Аргагүй ч юм уу даа, хайрын тухай бүх дуу шүлэг, кино хүний сэтгэлийг хөдөлгөхийн тулд романтик байдаг юм чинь.

Гэтэл бодит амьдрал ихэнхдээ өөр. Хайр гэж залуу хүмүүсийн төсөөлдөг тэрхүү романтик үнэндээ дурлал, дурлалын гормонд мансуурч, мананд нь төөрч явах хэсэгхэн хугацаанд л болоод өнгөрдөг. Заримдаа нэг жил, ихэнхдээ хэдхэн сар. Энэ мөчөөс эхлээд дурлалт хосууд бие биенийхээ алдаа дутагдлыг олж харж эхэлдэг, ингээд зарим нь салдаг, зарим нь тэгсэн ч хамтдаа үлддэг. Хамтаа үлдсэн хосууд дурлаж байсан шигээ мэдрэмжийг амсаж чадахгүй ч замын хоёр зах шиг зэрэгцэн амьдарч эхэлнэ.

Хайр юун дээр тогтдог вэ, хайр зөвхөн хамтрагчийнхаа хүссэнийг өгч чадаж байгаа үед л оршин тогтнож чадна. Үүгээрээ хайр дурлалаас ялгаатай.

Өөрөөр хэлвэл хайр гэгч амиа хичээхийн нэгэн төрөл. Бид хүнийг өөрийнх нь хүслийн төлөө биш өөрийнхөө хүссэнийг түүнээс авч чадсаны төлөө хайрладаг. Хэрэв тэр бидний хүссэн жишээ нь анхаарал халамж, секс, энхрийлэл, ойлголт, .... энэ бүхнийг өгч чадахгүй бол хайр үзэн ядалт, үл тоомсорлох байдал болж хувирдаг.

Бидний бараг хэн нь ч болзолгүй хайрт тэсвэртэй бус.

  Хайр гэдэг бол түүнийг байгаагаар нь хүлээн зөвшөөрөхийг хэлнэ.

   түүнийхээ сайн сайхны төлөө байхыг хэлнэ.

   хайр гэдэг жаргах зовох аль ч үед хамт байхыг хэлнэ.
                 Хайргүй шударга ёс хатуурхал болно

                 Хайргүй амьдрал өвчин болно.

Хайргүй амьдрал навчгүй модтой адил.

Эрхэм найз нартаа гэгээн Валентиний өдрөө насандаа марташгүй сайхан дурсамж дүүрэн өнгөрүүлэхийг хүсье!